*Του Χάρη Πολιτόπουλου
Να απορρίψουμε 4 πλάνες που κυκλοφορούν:
1) Όχι δεν είπαμε όχι, στο όχι του Ελληνικού λαού. Είχαμε όμως δυο εντολές : Να βάλουμε τέλος στη λιτότητα ΚΑΙ να μείνουμε στην Ευρώπη. ΟΧΙ στη λιτότητα ΝΑΙ στο ευρώ. Δεν μπορούμε να τα κάνουμε και τα δύο σε μια κίνηση. Υπομονή.
2) Όχι δεν βρεθήκαμε χωρίς σχέδιο Β από αφηρημάδα ή απροσεξία. Δεν υπάρχει σχέδιο Β. Αντικειμενικά. Η έξοδος από το ευρώ θα ήταν μια λύση πολύ επικίνδυνη που θα δικαίωνε τους προδότες και τους λωποδύτες που έβγαλαν τα λεφτά τους έξω.
3) Όχι δεν βρισκόμαστε σε χειρότερη θέση σήμερα απ ότι πριν 6 μήνες. Είμαστε σε πολύ καλύτερη. Έχουν έρθει τα πάνω κάτω. Αντικαταστήσαμε το ψέμα με την αλήθεια. Ο Σαμαράς έλεγε ότι το χρέος είναι βιώσιμο και τα μνημόνια ο δρόμος προς τη σωτηρία. Εμείς λέμε ότι το χρέος δεν είναι βιώσιμο και ότι τα μέτρα που υπογράψαμε εκβιαστικά ήτανε το μικρότερο από δυο κακά. Καταφέραμε μια τεκτονική μετατόπιση στον διάλογο για το Ελληνικό και το Ευρωπαϊκό πρόβλημα.
4) Όχι δεν είναι το πολιτικό κόστος της συνθηκολόγησης, αβάσταχτο για τον ΣΥΡΙΖΑ, παρά τη διαφαινόμενη πιθανή διάσπαση. Δημοψήφισμα και συνθηκολόγηση εξόντωσαν τους Σαμαροβενιζέλους, ξεσκέπασαν την εγχώρια διαπλοκή, διέσπασαν το 1:18 στην ευρωζώνη και επέβαλαν υψηλό πολιτικό και διπλωματικό κόστος στους αντίπαλους μας. Μεγάλο θα είναι το πολιτικό κόστος και για τους διασπαστές.
Κερδίσαμε πολλές μάχες και θα κερδίσουμε κι άλλες αλλά η μεγάλη και αποφασιστική μάχη που θα καθορίσει την έκβαση του πολέμου, είναι μπροστά μας, είναι μάχη παγκόσμια . Είναι η μάχη της οικονομίας.
Κάποτε η αριστερά έλεγε ότι το κλειδί για τον σοσιαλισμό θα ήταν η κοινωνικοποίηση των μέσων της παραγωγής. Όλα τα άλλα θα αυτό-ρυθμίζονταν αν ξεριζώναμε το ιδιωτικό κέρδος από το σύστημα της παραγωγής. Το κράτος ήταν μέσο ταξικής επιβολής και θα εξαφανιζόταν κι αυτό, αν εξαφανιζόταν η αστική τάξη. Το κράτος όμως του Στάλιν όχι μόνο δεν έτεινε προς την εξαφάνιση αλλά γιγαντώθηκε και έγινε εκμεταλλεύτρια τάξη. Όχι μόνο δεν απελευθέρωσε την δημιουργικότητα και την ανάπτυξη αλλά την καθήλωσε. Το κράτος του Μάο μεταλλάχτηκε, κράτησε τον κεντρικό έλεγχο, παραχώρησε ένα μεγάλο κομμάτι της οικονομίας στον ιδιωτικό τομέα και πέτυχε τα εντυπωσιακότερα οικονομικά αποτελέσματα στην ιστορία του ανθρώπου. Ποτέ τόσες εκατοντάδες εκατομμύρια άνθρωποι δεν ξέφυγαν από τη φτώχεια σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα.
Εμείς εντωμεταξύ, εδώ στην Ευρώπη, είπαμε ότι ο σοσιαλισμός ή θα είναι δημοκρατικός ή δεν θα είναι σοσιαλισμός και λέμε ότι ο καπιταλισμός με την υπερσυγκέντρωση του πλούτου και την επικράτηση του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου γεννάει τις φούσκες, την κρίση, την ανεργία, τον ρατσισμό, τον φασισμό, τον πόλεμο και όλα τα δεινά της γης και επιμένουμε ότι υπάρχει δημοκρατική λύση που έχει πυρήνα της την αναδιανομή του πλούτου και τον κεντρικό δημοκρατικό έλεγχο μιας μικτής οικονομίας που θα απελευθερώσει και την οικονομία και την κοινωνία.
Μας λέει όμως η Κα Μέρκελ ότι η Ευρώπη έχει το 7% του παγκόσμιου πληθυσμού, το 25% του παγκόσμιου εισοδήματος και το 50% των παγκόσμιων κοινωνικών δαπανών. Και κάποιοι λένε ότι αν παίρναμε πόρους από τους γέρους και τους άρρωστους και τους δίναμε σε νέους και υγιείς θα πηγαίναμε καλύτερα !
Αναδιανομή λοιπόν ζητούν όλοι ! Διαφορετική όμως αναδιανομή θέλουν οι τραπεζίτες από τους συνταξιούχους και τους άρρωστους. Το ότι οι τραπεζίτες και οι χρηματιστές μάζεψαν τα πλούτη της γης, τα έκαναν φούσκες και μας έριξαν στα βράχια είναι βέβαιο. Το αν μια λαϊκή δημοκρατική εξουσία μπορεί να κάνει αποτελεσματικότερη χρήση των πόρων του πλανήτη απομένει να αποδειχτεί.
Εδώ στην Ελλάδα αφού διαγράψουμε το χρέος, πατάξουμε τη φοροδιαφυγή και μαζέψουμε τη διαπλοκή, τι μπορούμε να κάνουμε ; Πως θα βγάζουμε το ψωμί μας στην Ευρώπη και στον κόσμον όλο;
Αντικαταστήσαμε το ψέμα με την αλήθεια για τα μνημόνια και το χρέος. Μένουν μερικές ακόμα μεγάλες αλήθειες να ειπωθούν και η αποφασιστική μάχη είναι μπροστά μας.
